Betra upptak úr lágum snúningi með Stage 1

Betra upptak úr lágum snúningi breytir því hvernig bíllinn nýtist þar sem flestir keyra - frá ljósum, út úr hringtorgum, upp brekkur og við framúrakstur án þess að þurfa að skipta strax niður um gír. Þetta snýst ekki eingöngu um hærri hámarksaflstölu. Fyrir marga ökumenn er aukið tog á lægri og miðlungs snúningi breytingin sem finnst mest frá fyrsta akstri.

Í venjulegum framleiðslubíl er vélstýringin oft stillt með sama hugbúnaði fyrir fjölmarga markaði, mismunandi eldsneytisgæði, loftslag og þjónustukröfur. Þar er gjarnan svigrúm til að bæta viðbragð inngjafar og nýta toggetu vélarinnar betur innan þeirra marka sem drifbúnaðurinn er hannaður fyrir. Vel unnin Stage 1 stilling getur gert það án vélrænna breytinga.

Hvað veldur slöppu upptaki á lágum snúningi?

Þegar bíll er tregur undir 1.500 til 2.500 snúningum getur ástæðan verið eðlileg karaktereinkenni vélarinnar. Þetta á sérstaklega við um túrbóvélar sem eru stilltar varlega frá verksmiðju, bíla með löng gírhlutföll og dísilvélar sem eru takmarkaðar í togi í lægri gírum. Ökumaðurinn finnur fyrir þessu sem seinkun eftir að stigið er á bensíngjöfina, þörf fyrir að skipta niður eða kraftleysi þegar bíllinn er hlaðinn.

Hugbúnaður vélastýringar stjórnar meðal annars túrbóþrýstingi, eldsneytisgjöf, kveikju, inngjafarspjaldi og togtakmörkunum. Þessar stillingar ráða því ekki bara hve mikið afl vélin skilar í hæsta snúningi, heldur hvenær það afl kemur. Þegar þeim er breytt af nákvæmni má fá meira nýtanlegt tog fyrr í snúningssviðinu og jafnari kraftferil í stað þess að bíllinn vakni seint til lífsins.

Það er þó ekki rétt að skrifa hvert tregt upptak eingöngu á hugbúnaðinn. Slitinn loftflæðiskynjari, leka í sog- eða túrbókerfi, stíflað loftsía, vandamál í EGR-kerfi, slitnar kerti eða gallaður gírkassi geta dregið verulega úr viðbragði. Stilling á ekki að vera leið til að fela bilun. Bíllinn þarf að vera í tæknilega góðu ásigkomulagi áður en afköst eru aukin.

Betra upptak úr lágum snúningi í raunverulegum akstri

Hámarks hestöfl eru einföld tala til að bera saman, en hún segir ekki alla söguna. Hestöfl verða til við snúning, meðan tog er krafturinn sem finnst þegar bíllinn þarf að setja af stað, halda hraða í halla eða taka við sér á fimmta eða sjötta gír. Þess vegna getur bíll með hóflega breytingu á hámarksafli samt fundist mun öflugri eftir faglega hugbúnaðarstillingu.

Á bensínbíl með túrbínu birtist breytingin oft sem skjótari uppbygging túrbóþrýstings og ákveðnari svörun þegar ökumaður gefur inn. Á dísilbíl er munurinn gjarnan enn skýrari vegna þess að þessar vélar búa yfir miklu togi frá eðli sínu. Þar getur rétt stilling gefið þéttara tog á því sviði sem bíllinn er mest notaður, án þess að aksturinn verði rykkjóttur eða óþarflega ágengur.

Markmiðið er ekki að koma öllu mögulegu togi inn á örfáum snúningum. Of snögg togaukning getur skapað óþarfa álag á kúplingu, tvímassasveifhjól, sjálfskiptingu og drifbúnað. Hún getur einnig gert bílinn erfiðari í hálku, sem skiptir máli í íslenskum vetrarakstri. Góð Stage 1 stilling byggir því upp kraftinn línulega og með stjórn - ekki með höggi.

Minni gírskiptingar, betri aksturstaktur

Þegar vélin togar betur neðarlega þarf ökumaðurinn sjaldnar að vinna gegn bílnum með gírstönginni eða inngjöfinni. Í borgarakstri getur verið hægt að halda hærri gír án þess að vélin verði dauf. Á þjóðvegi verður auðveldara að auka hraðann úr 70 eða 80 km/klst. án þess að sjálfskipting leiti strax niður um tvo gíra.

Þetta er einmitt ástæðan fyrir því að vel stilltur fjölskyldubíll, jeppi eða sendibíll getur verið ánægjulegri í notkun þótt hann fari aldrei á braut. Bættur aksturstaktur minnkar biðina sem fylgir inngjöfinni og gerir aflið aðgengilegt þegar þess er þörf.

Hvernig Stage 1 hugbúnaður breytir togferlinum

Stage 1 er hugbúnaðarbreyting á ECU, eða vélstýringu bílsins. Engum stærri túrbínum, loftsíum eða breytingum á pústkerfi er bætt við. Þess vegna hentar lausnin vel eigendum sem vilja skýran mun í daglegum akstri en ætla að halda bílnum í eðlilegri notkun og þjónustu.

Fagleg stilling er ekki eitt skráarsafn sem á að passa jafnt á alla bíla. Vélarútgáfa, gírkassi, árgerð, upprunaleg afköst og ástand bíls skipta máli. Hugbúnaðurinn þarf að taka tillit til hitastýringar, eldsneytisþrýstings, loftmagns, útblásturshita og togmarka drifbúnaðar. Þar liggur munurinn á markvissri afkastastillingu og óvandaðri aflaukningu.

Hjá BOOST er áherslan á Stage 1 stillingar sem skila mælanlegu afli og togi innan skynsamlegra vélrænna marka. Fyrir eigandann þýðir það öflugra milligírsátak, næmari inngjöf og jafnari kraft, án þess að þurfa að ráðast í kostnaðarsamar vélrænar breytingar.

Eldsneytisnotkun fer eftir hægri fætinum

Aukið tog getur hjálpað til við sparneytni við rólegan akstur. Vélin þarf þá síður að snúast hátt til að halda sama hraða eða vinna á móti halla. Þetta getur skilað lægri eldsneytisnotkun, sérstaklega á þjóðvegi og í akstri þar sem ökumaður nýtir aukna toggetu til að skipta fyrr upp.

Það er hins vegar engin sjálfvirk trygging fyrir minni eyðslu. Ef aukið afl er notað í harðari hröðun oftar en áður eykst eldsneytisnotkunin eðlilega. Stage 1 getur gert bílinn bæði sparneytnari og skemmtilegri, en endanleg niðurstaða ræðst af leiðinni, veðrinu, hleðslu bílsins og aksturslaginu.

Hvenær er hugbúnaðarstilling rétta leiðin?

Stage 1 hentar vel þegar bíllinn er heilbrigður, reglulega þjónustaður og eigandinn vill meira nýtanlegt afl án þess að breyta vélrænum búnaði. Hún er sérstaklega rökrétt fyrir ökumenn sem finna að bíllinn er þungur við af staðsetningu, daufur í framúrakstri eða of háður niðurfærslu í gír til að bregðast hratt við.

Fyrst þarf að skoða raunverulega stöðu bílsins. Ef vélarljós logar, skipting rennur, kúpling er að gefa sig eða bíllinn sýnir óeðlileg einkenni undir álagi, þarf að greina og laga það áður. Meira tog gerir ekki veikan íhlut sterkari. Það eykur einfaldlega álagið sem hann þarf að þola.

Einnig þarf að hafa væntingar réttar. Andrúmsloftsvél án túrbínu hefur yfirleitt minna svigrúm en nútíma forþjöppuvél. Sjálfskiptingar geta verið með skýr togmörk. Þungur fjórhjóladrifsjeppi mun ekki verða léttur sportbíll. En jafnvel þar getur betri dreifing afls gert bílinn öruggari, liprari og þægilegri við þær aðstæður sem hann er raunverulega notaður í.

Það sem þú finnur strax eftir rétta stillingu

Vel heppnuð afkastastilling á að líða eðlilega. Bíllinn á ekki að vera taugaveiklaður við létta inngjöf eða ófyrirsjáanlegur þegar gripið er lítið. Þú átt frekar að finna að hann taki fyrr við sér, byggi upp hraða með minni fyrirhöfn og haldi betur í við umferðina án þess að vera keyrður á háum snúningi.

Það er þessi nothæfa breyting sem skiptir mestu. Betra upptak úr lágum snúningi snýst um að fá meira úr vélinni þar sem þú notar hana mest. Þegar hugbúnaðurinn er valinn með tilliti til vélræns ástands og réttra marka verður daglegi aksturinn einfaldlega ákveðnari - hvort sem leiðin liggur frá Hafnarfirði í morgunumferðinni eða út á þjóðveg með fullan bíl.