top of page
Search
Algeng mistök við chiptuning sem kosta þig afl

Algeng mistök við chiptuning sem kosta þig afl

Nov 5
5 min read

Bíll sem hefur nýlega fengið hugbúnaðarstillingu á að finnast sterkari strax við venjulegan akstur - ekki bara á pappír eða við háan snúning. Samt verða algeng mistök við chiptuning oft til þess að útkoman verður verri bensíneyðsla, ójafnt afl eða óþarfa álag á vél og drifrás. Vandinn er sjaldnast hugmyndin um stillinguna sjálfa. Hann liggur yfirleitt í undirbúningi, röngu vali á hugbúnaði eða því að ástand bílsins er ekki metið áður en byrjað er.

Hugbúnaðarstilling getur skilað meiri krafti, meira togi, betri inngjafarsvörun og nothæfara aflsviði án vélrænna breytinga. Það á þó aðeins við þegar hugbúnaðurinn er gerður fyrir rétta vél, réttan búnað og raunverulegt ástand ökutækisins. Stage 1 á að vinna innan eðlilegra marka vélarinnar - ekki fela bilun eða reyna að búa til tölur sem bíllinn ræður ekki við til lengri tíma.

Algeng mistök við chiptuning byrja fyrir stillinguna

Stærstu mistökin eru oft gerð áður en tölvunni er tengt við bílinn. Eigandi sér aflaukningu auglýsta fyrir sömu vélarstærð og gerir ráð fyrir að hún eigi sjálfkrafa við sinn bíl. En sama vél getur verið með mismunandi túrbínu, innspýtingu, gírkassa, útblástursbúnaði og hugbúnaðarútgáfu eftir árgerð, markaði og útfærslu.

Rétt ferli byrjar á því að lesa út upplýsingar úr stjórntölvu, staðfesta vélarkóða og skoða hvort villukóðar eða óeðlileg gildi séu til staðar. Ef bíllinn er með slæman loftflæðiskynjara, leka í hleðslukerfi, slitna kerti eða þreytta kveikjuspólu verður hann ekki heilbrigðari við að fá meira tog. Stillingin getur í besta falli gert einkenni skýrari - og í versta falli aukið álagið þar sem veikleikinn er fyrir.

Þetta skiptir sérstaklega máli í bílum sem hafa ekið langt eða eru notaðir mikið í stuttum ferðum. Dísilbíll með álagið agnasíu- eða EGR-kerfi og bensínbíll með ójafna kveikjuhegðun þurfa greiningu áður en aflstilling kemur til greina. Það er ódýrara að laga grunninn fyrst en að reyna að leysa vandann með hugbúnaði.

Að velja almennt kort í stað sérsniðinnar stillingar

Annað algengt mistök er að setja inn óþekkt eða almennt kort sem lofar háum tölum. Slíkur hugbúnaður getur verið byggður á svipaðri vél, en samt ekki tekið mið af nákvæmri útgáfu stjórnkerfis, eldsneytisgæðum, hitastigi eða mörkum gírkassans. Bíllinn gæti vissulega fundist snarpari í fyrstu, en aflið getur komið of snemma, of harkalega eða fallið óeðlilega niður þegar kerfið grípur inn í.

Góð Stage 1-stilling snýst ekki um að hámarka eitt gildi. Hún þarf að samræma hleðsluþrýsting, eldsneytisgjöf, kveikju eða innspýtingartíma, togmörk og verndarkerfi. Markmiðið er línulegt tog sem nýtist við framúrakstur, upp brekkur og í daglegum akstri. Þar skiptir jafnt aflferli meira máli en ein hámarksafltala.

Ekki líta fram hjá drifrásinni

Vélin er aðeins einn hluti af kerfinu. Þegar tog eykst þarf kúpling, sjálfskipting, millikassi, drif og öxlar að ráða við breytinguna. Þetta er ástæða þess að sama stilling hentar ekki endilega tveimur bílum sem virðast eins við fyrstu sýn.

Beinskiptur bíll með kúplingu sem er þegar farin að renna mun oft sýna vandann skýrar eftir stillingu. Það þýðir ekki sjálfkrafa að stillingin hafi eyðilagt kúplinguna, heldur að aukið tog hafi farið yfir það sem slitinn búnaður réð við. Hið sama gildir um sjálfskiptingu sem skiptir óeðlilega, hikar eða hefur ekki fengið reglubundna þjónustu. Áður en togi er aukið þarf að vita hvort gírkassinn sé í góðu ástandi og hvort togmarkanir hans séu virtar í hugbúnaðinum.

Það er freistandi að biðja um sem mest tog við lágan snúning, sérstaklega í túrbódísil eða lítilli túrbóbensínvél. En mjög snemma tog getur skapað mikið álag á kúplingu, tvímassasvifhjól og drifrás. Fyrir daglegan bíl er oft skynsamlegra að byggja togið upp á stjórnaðan hátt en að fá hámarks högg um leið og inngjöfinni er ýtt niður.

Að vanmeta hitastig og notkunarmynstur

Kalt loft á Íslandi getur hjálpað hleðsluvél, en það leysir ekki allt. Langar brekkur, þungur farmur, hjólhýsi, endurteknar hraðaksturshröðanir og stuttar ferðir í köldu veðri setja vél og útblásturskerfi í mjög ólíkt álag. Bíll sem er notaður til daglegra ferða innanbæjar þarf ekki endilega sömu áherslur í stillingu og bíll sem ekur reglulega langar leiðir á þjóðvegi.

Intercooler, kælivökvi, olía og ástand loftinntaks hafa áhrif á hversu stöðugt bíllinn heldur afli. Ef hitastig verður of hátt getur stjórntölvan dregið úr afli til að verja vélina. Þá getur eigandinn talið að stillingin sé ójöfn, þegar undirliggjandi orsök er kæling eða loftflæði. Rétt greining og mælingar undir álagi segja meira en stutt prufuferð um hverfið.

Röng eldsneytis- og þjónustuforsenda

Hugbúnaður er stilltur út frá ákveðnum forsendum. Fyrir bensínvél getur oktantala eldsneytis skipt verulegu máli fyrir kveikjutíma, höggvörn og stöðuga afköst. Ef stilling gerir ráð fyrir hærri eldsneytisgæðum en bíllinn fær reglulega getur stjórntölvan dregið úr kveikju til verndar. Þá tapast bæði kraftur og sú skarpa svörun sem eigandinn var að sækjast eftir.

Smurefni og viðhald verða ekki aukaatriði eftir aflstillingu. Rétt olía, olíuskipti á skynsamlegum fresti, hreinar síur og kerti í góðu ástandi eru hluti af heildinni. Aukin afköst kalla ekki endilega á sérsmíðaða keppnisþjónustu, en þau gera það óskynsamlegt að fresta eðlilegu viðhaldi. Ef þjónustusagan er óljós er rétt að fara yfir grunnatriðin áður en aflið er aukið.

Að rugla saman villukóðahreinsun og viðgerð

Það er aldrei góð langtímalausn að hreinsa villukóða án þess að finna orsökina. Sama gildir um að reyna að slökkva á verndarkerfum til að komast fram hjá vandamáli. Slík inngrip geta falið bilanir, aukið mengun, valdið vandræðum við skoðun og skapað óvissu varðandi tryggingar eða ábyrgð.

Ábyrg hugbúnaðarvinna heldur verndarkerfum virkum þar sem þau eiga að vera virk. Þegar bíll dregur úr afli, fer í neyðarham eða kveikir viðvörunarljós er það merki sem þarf að lesa rétt. Í sumum tilvikum er lausnin einföld, til dæmis slanga, skynjari eða þjónustuþáttur. Í öðrum þarf ítarlegri greiningu. Hvað sem því líður er viðgerðin alltaf betri grunnur en að fela viðvörunina.

Hvað á að fá skýrt áður en bíllinn er stilltur?

Eigandi þarf ekki að kunna að breyta kortum í stjórntölvu til að taka góða ákvörðun. Hann á hins vegar að fá skýr svör um hvað verður gert og hvað má búast við. Fyrir Stage 1 skiptir máli að vita hvaða afl- og togaukning er raunhæf fyrir viðkomandi bíl, hvort ástandsskoðun og bilanagreining fari fram og hvort tekið sé tillit til gírkassa og drifrásar.

Einnig þarf að ræða notkun bílsins af hreinskilni. Er hann notaður í miklum innanbæjarakstri, með kerru, í fjallaferðir eða fyrst og fremst á þjóðvegi? Er markmiðið betra viðbragð við framúrakstur, sparneytnari akstur við stöðugan hraða eða meira afl? Svörin móta áherslur stillingarinnar.

BOOST vinnur með hugbúnaðarstillingar þar sem markmiðið er mælanleg framför án þess að fara út fyrir eðlileg vélræn mörk. Það þýðir að vel heppnuð stilling á ekki að líða eins og tilviljunarkennt aflhögg. Hún á að gera bílinn ákveðnari, mýkri í togflæði og nothæfari í þeim akstri sem hann er raunverulega notaður í.

Þegar minni tala er betri niðurstaða

Ein algengasta ranghugmyndin er að stærsta mögulega aflaukningin sé alltaf besti kosturinn. Það fer eftir bíl, ástandi, drifrás og notkun. Fyrir eiganda sem vill halda bílnum lengi getur hófleg, vel kvörðuð stilling sem skilar jafnara togi verið verðmætari en öfgakennd uppsetning sem ýtir öllum hlutum nær mörkum sínum.

Spyrðu því ekki aðeins hversu mörg hestöfl bætast við. Spyrðu hvar togið kemur inn, hvernig hitastigi og verndarkerfum er stjórnað og hvort bíllinn hafi verið metinn sem heild. Þar liggur munurinn á hugbúnaði sem virkar í stutta stund og stillingu sem gerir hvern akstur betri.

 
 
 

Comments


Vsk Númer 151967
 

bottom of page