top of page
Search
Virkar stilling á dísilbílum í alvörunni?

Virkar stilling á dísilbílum í alvörunni?

6d
4 min read

Dísilbíll sem þarf að skipta niður fyrir hverja brekku eða bregst seint við þegar ýtt er á inngjöfina getur verið sterkari en eigandinn heldur. Spurningin „virkar stilling á dísilbílum?“ fær því einfalt svar: Já, þegar vélin er í góðu ástandi og hugbúnaðurinn er stilltur fyrir viðkomandi bíl. Munurinn finnst oft fyrst í togi og viðbragði, ekki bara sem tala á aflsmæli.

Á dísilvélum er Stage 1 hugbúnaðarstilling yfirleitt mjög áhrifarík vegna þess hvernig vélin myndar tog. Rétt kalibrering getur nýtt betur það loft, eldsneyti og túrbóþrýsting sem framleiðandinn hefur þegar byggt inn í kerfið, án þess að kalla á breytingar á vélrænum hlutum. Markmiðið er ekki að ýta bílnum út fyrir mörk sín heldur að gera aflferilinn nýtilegri í venjulegum akstri.

Hvað breytir stilling á dísilbílum?

Stýritölva vélarinnar stjórnar meðal annars innspýtingu, túrbóþrýstingi, togstýringu, inngjöf og mörkum sem vernda vél og drifrás. Frá verksmiðju eru þessar stillingar oft samræmdar fyrir mismunandi markaði, eldsneytisgæði, loftslag, útblásturskröfur og fleiri útfærslur af sömu vél. Það skilur stundum eftir svigrúm sem má nýta með sérstilltum hugbúnaði.

Í Stage 1 stillingu eru gildin endurskoðuð með tilliti til þess svigrúms, en áfram unnið innan skynsamlegra marka vélar, túrbínu og gírkassa. Árangurinn er venjulega meiri togaukning á lágu og miðlungs snúningssviði, jafnari aflsending og skarpara viðbragð við inngjöf. Þetta skiptir meira máli í framúrakstri og daglegum akstri en hámarksaflið eitt og sér.

Dæmigerður dísilbíll getur fengið greinilega aukningu í afli og togi, en nákvæmar tölur ráðast af vélargerð, upprunalegu afli, gírkassa og ástandi. Tvær vélar með sömu skráðu hestöfl geta líka brugðist ólíkt við. Þess vegna eru loforð um eina fasta tölu fyrir alla bíla ekki fagleg nálgun.

Togið er það sem þú finnur fyrst

Dísilvélar eiga oft mikið tog neðarlega í snúningi. Þegar hugbúnaðurinn er stilltur rétt kemur toginu fyrr og það helst jafnara yfir breiðara snúningssvið. Í stað þess að bíllinn vakni seint við lífið verður hann ákveðnari frá lágum snúningi og þarf síður að skipta niður til að halda hraða.

Þetta er sérstaklega merkjanlegt í jeppum, sendibílum og stærri fólksbílum þar sem eigin þyngd eða farmur krefst meira af vélinni. Við drátt á kerru getur aukið tog einnig gert aksturinn þægilegri, svo lengi sem farið er eftir dráttarmörkum bílsins og álagi á drifrás er haldið í skefjum. Stilling breytir ekki burðargetu kúplings, gírkassa, kælikerfis eða hemla.

Handskiptir bílar geta þurft að taka tillit til ástands kúplingar. Í sjálfskiptum bílum þarf að skoða togþol gírkassans og hvernig stýring hans vinnur með auknu vélartogi. Vel framkvæmd stilling tekur þetta með í reikninginn, í stað þess að einblína eingöngu á hæstu mögulegu afltölu.

Getur eldsneytisnotkun lækkað?

Það getur gerst, en aðeins við réttar aðstæður. Þegar meiri togkraftur er tiltækur við lágan snúning þarf ökumaður oft minna inngjöf til að halda sama hraða. Bíllinn getur einnig verið lengur í hærri gír þar sem það hentar. Í jöfnum þjóðvegaakstri getur það skilað sér í betri eldsneytisnýtingu.

Hins vegar er sparnaður ekki sjálfvirkur. Margir nýta betra viðbragð og aukið afl oftar, sem eykur eldsneytisnotkun. Stuttur borgarakstur, kalt veður, vetrardekk, farmur og endurtekin hröðun hafa líka meiri áhrif en hugbúnaðarstilling ein og sér. Raunhæfa loforðið er því betri skilvirkni þegar ekið er á sama hátt - ekki lægri eyðsla óháð aksturslagi.

Ástand bílsins ræður miklu

Hugbúnaður lagar ekki vélrænt vandamál. Ef dísilbíllinn er með bilaðan loftflæðiskynjara, leka í þrýstikerfi, slitna túrbínu eða vandamál í eldsneytiskerfi getur meiri álagsbeiðni gert einkennin sýnilegri. Sama gildir um stíflaða agnasíu, óeðlilega mikla sótmyndun, bilaðar glóðarkertastýringar eða kælivandamál.

Áður en stilling er framkvæmd þarf því að lesa út bilanakóða og meta hvort bíllinn sé tæknilega heilbrigður. Þá er skoðað hvort afköst séu eðlileg, hvort olíu- eða loftleki sé til staðar og hvort þjónusta sé í lagi. Þetta er ekki aukaatriði. Það er grunnurinn að því að aukið afl og tog verði bæði öruggt og endingargott.

Viðhald verður ekki minna mikilvægt

Olíuskipti, rétt olíutegund, loftsía og regluleg þjónusta skipta enn meira máli þegar vélin er látin skila meira togi. Eigandi sem fylgir þjónustuáætlun og bregst fljótt við viðvörunarljósum fær almennt meira út úr stillingunni en sá sem frestar viðhaldi.

Eldsneytisgæði skipta einnig máli. Hreint eldsneytiskerfi og góð síun hjálpa dísilvélinni að vinna eins og hún á að gera. Í íslenskum aðstæðum þarf auk þess að taka mið af kulda, stuttum ferðum og því álagi sem fylgir vetrarakstri.

Hvað með DPF, EGR og útblástur?

Dísilbílar eru með útblásturskerfi sem gegnir mikilvægu hlutverki fyrir bæði rekstur og mengun. Agnasía, EGR-kerfi og eftirmeðhöndlun útblásturs eiga að vera í lagi áður en afköst eru aukin. Rétt Stage 1 stilling á ekki að byggja á því að slökkva á mengunarvörnum eða fela bilanir.

Ef agnasían er þegar undir miklu álagi eða vélin fer illa í endurnýjun getur fyrst þurft að greina orsökina. Stuttar ferðir, bilaðir skynjarar og vandamál í brunakerfi geta allt haft áhrif. Að fjarlægja einkenni í hugbúnaði er ekki viðgerð og getur valdið vandræðum í skoðun, rekstri og endingu bílsins.

Hvenær er Stage 1 góð ákvörðun?

Hugbúnaðarstilling hentar vel eiganda sem vill fá meira úr heilbrigðum dísilbíl án þess að fara í kostnaðarsamar vélrænar breytingar. Hún hentar sérstaklega þegar markmiðið er öflugri framúrakstur, betri viðbrögð í borgarakstri, meira tog undir álagi eða jafnari aflsending á þjóðvegi.

Hún hentar síður ef bíllinn er með óleystar bilanir, mjög slitna kúplingu eða gírkassa sem þegar sýnir einkenni. Þá er rétt að setja viðgerð í forgang. Einnig þarf að hafa raunhæfar væntingar: Stage 1 getur gert bílinn mun skemmtilegri og nýtilegri, en hann verður ekki allt í einu annar bílaflokkur.

Hjá BOOST er lögð áhersla á hugbúnað sem er lagaður að bílnum og notkun hans, með afköst og áreiðanleika í sama pakka. Það er betra að fá hreina, fyrirsjáanlega togaukningu sem bíllinn ræður vel við en hámarksstillingu sem setur óþarfa álag á íhluti.

Rétt stilling á dísilbíl snýst um jafnvægi

Góð stilling á dísilbíl á að sjást í því hvernig bíllinn ekur. Hann á að taka betur við sér, byggja upp tog á eðlilegan hátt og vera auðveldari í notkun við venjulegar aðstæður. Ef aflsendingin verður rykkjótt, reykmyndun eykst eða viðvörunarljós kvikna er ekki um árangur að ræða - þá þarf að greina málið.

Veldu því lausn sem byrjar á ástandi bílsins, tekur mið af drifrásinni og setur raunverulegan akstur framar sýningartölum. Þá verður aukið tog ekki bara tala á blaði, heldur eitthvað sem þú finnur í hverri brekku, hverjum framúrakstri og hverri ferð út úr hringtorginu.

 
 
 

Comments


Vsk Númer 151967
 

bottom of page