Eldsneytisnotkun eftir hugbúnaðarstillingu

Bíll sem þarf að fara niður um gír í hverri brekku eða svarar seint þegar þú gefur inn notar ekki endilega meira eldsneyti á mælinum strax. Hann getur hins vegar neytt ökumanninn til að keyra með meira inngjöf, hærri snúningi og fleiri skiptingum en þörf er á. Eldsneytisnotkun eftir hugbúnaðarstillingu snýst því ekki bara um töluna í aksturstölvunni. Hún ræðst af því hvernig aukið tog og betri viðbragð breyta raunverulegri notkun bílsins.

Rétt framkvæmd Stage 1 hugbúnaðarstilling getur í mörgum tilfellum bætt nýtni, sérstaklega í dísilbílum og túrbóbensínbílum sem eru mikið notaðir í þjóðvegaakstri. Það er ekki loforð um að hver tankur verði ódýrari. Markmiðið er að vélin skili meira nýtilegu afli við lægri snúning, þannig að þú þurfir síður að ýta fast á inngjöfina til að halda hraða eða taka fram úr.

Hvað breytist í vélinni?

Í nútímabíl stjórnar vélartölvan meðal annars eldsneytisgjöf, túrbóþrýstingi, kveikju, inngjöf og togtakmörkunum. Frá verksmiðju er hugbúnaðurinn oft saminn fyrir mjög breitt notkunarsvið: mismunandi eldsneytisgæði, loftslag, markaði, gírkassa og ökumenn. Þar er gjarnan svigrúm sem hægt er að nýta án þess að fara út fyrir eðlileg vélræn mörk bílsins.

Stage 1 stilling snýr ekki einfaldlega að því að bæta meira eldsneyti við. Vel unnin stilling samræmir loft, eldsneyti og togbreytur þannig að vélin svari ákveðnar og skili aflinu fyrr og jafnara. Í stað þess að fá kraftinn seint á snúningssviðinu fæst oft fyllra tog á því bili sem bíllinn er mest notaður - til dæmis við 1.500 til 3.000 snúninga í dísilvél eða miðju snúningssviði í túrbóbensínvél.

Þessi breyting skiptir máli fyrir eyðslu vegna þess að hraðinn getur haldist með minni inngjöf. Þegar ekið er á jafnsléttu, upp brekkur eða með farangur þarf ökummaðurinn síður að kalla eftir háum snúningi. Það getur dregið úr eldsneytisnotkun, en aðeins ef aksturslagið styður við þann ávinning.

Eldsneytisnotkun eftir hugbúnaðarstillingu í daglegum akstri

Mestur möguleiki á sparnaði fæst yfirleitt þegar bíllinn er keyrður reglulega á opnum vegi. Þar nýtist aukið tog til að halda stöðugum hraða í hærri gír, án þess að vélin sé þvinguð. Þetta á sérstaklega við um bíla sem áður hafa virst þungir í framúrakstri, með kerru eða í mótvindi.

Í borgarakstri er myndin flóknari. Stuttar ferðir, kaldar ræsingar, umferðarljós og bið í kyrrstöðu hafa oft meiri áhrif á eyðsluna en hugbúnaðarstilling ein og sér. Hugbúnaður getur gert bílinn liprari frá lágum snúningi, en hann getur ekki eytt eldsneyti sem fer í að hita kalda vél eða færa þungan bíl af stað aftur og aftur.

Aksturstölvan þarf líka að fá tíma. Eftir stillingu er ekki skynsamlegt að dæma breytinguna út frá einni stuttri ferð eða einum tanki sem inniheldur óvenjulega mikinn borgarakstur. Berðu frekar saman nokkrar fyllingar við svipaðar aðstæður, sömu leiðir og svipaðan hraða. Þá fæst raunhæfari mynd af breytingunni.

Togið er lykilatriðið

Margir tengja sparneytni fyrst og fremst við hestöfl, en í venjulegum akstri er tog oft mikilvægara. Hestöfl segja til um hversu mikið afl vélin getur skilað, oft við hærri snúning. Togið segir meira um hversu ákveðið bíllinn togar þegar á reynir við venjulegan hraða.

Þegar togaukningin kemur snemma þarf síður að skipta niður til að halda ferð. Sjálfskipting getur haldið hærri gír lengur og beinskiptur bíll verður þægilegri í akstri án þess að verða kraftlaus. Þetta getur lækkað meðalnotkun, en það fer eftir því að ökumaður nýti togið til að aka mýkra - ekki til að gefa oftar fullt inn.

Hvenær eyðslan lækkar ekki

Aukið afl gefur aukinn möguleika. Ef sá möguleiki er notaður í harðari hröðun, hærri meðalhraða og fleiri framúrakstra eykst eldsneytisnotkunin eðlilega. Ekkert í hugbúnaði breytir þeirri staðreynd að meiri orka þarf meira eldsneyti.

Þetta er ástæðan fyrir því að tveir eigendur sams konar bíls geta fengið ólíkar niðurstöður eftir sömu stillingu. Annar nýtir aukið tog til að aka rólegar og með færri niðurskiptum. Hinn nýtir skarpara inngjöf og sterkari miðhröðun við hvert tækifæri. Báðir finna greinilegan mun á bílnum, en aðeins annar þeirra sér mögulegan sparnað á dælu.

Ástand bílsins skiptir einnig miklu. Stíflaður loftsía, slitnir kerti, bilaður loftflæðiskynjari, léleg dekkjaþrýstingur, bremsur sem liggja á eða vandamál í DPF-síu geta hækkað eyðslu og dregið úr árangri stillingar. Hugbúnaður er ekki viðgerð á vélrænum bilunum. Fyrst þarf bíllinn að vera í góðu tæknilegu standi.

Dísill, bensín og sjálfskiptingar

Dísilvélar sýna oft skýrustu möguleikana á minni notkun vegna þess að þær bjóða yfirleitt upp á mikið tog við lágan snúning. Þar getur vel stillt Stage 1 kort gert bílinn mun afslappaðri í akstri, sérstaklega við langkeyrslu og álagi. Sparnaðurinn er þó ekki sjálfvirkur og verður sjaldan eins mikill í þéttum borgarakstri.

Túrbóbensínvélar geta einnig notið góðs af stillingu. Munurinn birtist oft sem betri inngjafarsvörun, jafnari togferill og öruggari miðhröðun. Eyðslubati getur komið fram þegar ökumaður þarf minna inngjöf til að ná sama hraða, en bensínvélar eru almennt næmari fyrir hröðum akstri og miklu álagi.

Í sjálfskiptum bílum þarf að taka tillit til togmörka gírkassans. Rétt stilling virðir þau mörk og vinnur með því sem drifrásin þolir. Of mikil togaukning getur aukið álag á kúplingu, tvímassasvifhjól, gírkassa og drifbúnað. Þess vegna er skynsamleg, sérsniðin nálgun mikilvægari en há tala á blaði.

Hvernig á að meta árangurinn rétt?

Best er að fylgjast með meðaleyðslu yfir nokkra tanka og skrá akstursskilyrði. Keyrðir kílómetrar, hitastig, hlutfall borgar- og þjóðvegaaksturs, farmur og notkun hitara geta allir haft áhrif. Ef þú fyllir alltaf á sama hátt og berð saman sambærilegar vikur færðu betri gögn en með því að treysta eingöngu á eina tölu úr mælaborðinu.

Ekki horfa heldur eingöngu á lítra á hundraðið. Athugaðu hvort bíllinn heldur hraða auðveldar í brekkum, hvort framúrakstur krefst færri niðurskiptinga og hvort inngjöfin er fyrirsjáanlegri. Þetta eru raunveruleg gæði sem geta gert daglegan akstur bæði þægilegri og hagkvæmari.

Hjá BOOST er áherslan á Stage 1 stillingu sem eykur afl og tog innan eðlilegra vélrænna marka bílsins. Það þýðir að markmiðið er ekki að elta hámarksafl hvað sem það kostar, heldur að bæta nothæft afl, svörun og nýtni með ábyrgri kvörðun.

Ef þú vilt fá sem mest út úr stillingunni skaltu mæta með vel viðhaldinn bíl, réttan dekkjaþrýsting og raunhæfar væntingar. Notaðu aukna togið til að aka með minni fyrirhöfn - þá hefur hugbúnaðarstillingin best tækifæri til að skila sér bæði í brosi við inngjöfina og færri heimsóknum á bensínstöðina.