Hvernig lesa á afltölur eftir stillingu?

Auglýst afltala segir sjaldan alla söguna. Þegar bíll fer í Stage 1 hugbúnaðarstillingu er eðlilegt að horfa fyrst á hestöflin, en það sem þú finnur undir hægri fæti ræðst ekki síður af togi, snúningssviði og hvernig aflið byggist upp. Spurningin um hvernig lesa afltölur eftir stillingu snýst því um meira en eina tölu á blaði.

Tvær bifreiðar geta báðar bætt við 40 hestöflum og samt verið gjörólíkar í akstri. Í annarri kemur aukningin hátt uppi í snúningi og nýtist helst þegar ekið er ákveðið. Í hinni verður togið meira frá lágum snúningi, inngjöfin skarpari og framúrakstur krefst minni gírskiptinga. Fyrir flesta ökumenn er seinni breytingin sú sem skiptir meira máli í daglegum akstri.

Hvernig lesa á afltölur eftir stillingu

Byrjaðu á að skoða hvað er verið að mæla. Hestöfl, tog og aflkúrfa segja hvert sitt og engin þeirra gefur rétta mynd ein og sér. Góð Stage 1 stilling á að færa aflið á nothæft svæði, halda afhendingunni eðlilegri og vinna innan marka vélar, gírkassa og drifbúnaðar.

Afltalna þarf líka að lesa í samhengi við upprunalega stöðu bílsins. Framleiðandi gefur upp vélarafl við sveifarás við ákveðnar aðstæður. Dyno-mæling getur hins vegar sýnt afl á hjólum, eða reiknað sveifarásarafl út frá mældu hjólaafli. Þessar tölur eru ekki beint samanburðarhæfar nema mæliaðferðin sé skýr.

Hestöfl sýna afköst við snúning

Hestöfl, oft skráð sem hö eða hp, lýsa því hversu mikið afl vélin getur skilað yfir tíma. Þau tengjast bæði togi og snúningshraða. Þess vegna getur bensínvél sem snýst hátt sýnt mikla hestaflatölu, jafnvel þótt togið sé ekki sérstaklega mikið neðar í snúningi.

Þegar þú lest niðurstöðu eftir stillingu skiptir mestu máli að sjá hvar hámarksaflið kemur og hversu lengi það helst. Aukning úr 220 í 260 hö hljómar vel, en hún verður enn verðmætari ef bíllinn heldur auknu afli yfir breitt snúningssvið í stað þess að ná stuttum toppi rétt fyrir rauða sviðið. Það skilar sér í sterkari upptöku þegar þú notar bílinn í raun.

Togið segir oft meira um daglegan akstur

Tog, gefið upp í Nm, er snúningskrafturinn sem vélin skilar. Í túrbódísilum og túrbóbensínvélum er togaukningin eftir hugbúnaðarstillingu oft það sem ökumenn taka fyrst eftir. Bíllinn bregst fyrr við, togar betur upp brekkur og þarf síður að fara niður um gír til að halda hraða eða taka fram úr.

Hámarks tog tala þarf þó að vera trúverðug. Mjög hátt tog við mjög lágan snúning getur sett óþarfa álag á kúplingu, tvímassasvifhjól, sjálfskiptingu og drif. Vel unnin stilling snýst ekki um að þrýsta hámarkstölu eins neðarlega og hægt er. Hún mótar togið þannig að það nýtist vel án þess að fórna aksturseiginleikum eða endingaráreiðanleika.

Kúrfan skiptir meira máli en toppurinn

Aflrit sýnir oft tvær línur - eina fyrir afl og aðra fyrir tog - yfir snúningssvið vélarinnar. Þar sést munurinn á bíl sem lítur vel út í auglýsingu og bíl sem er raunverulega betri á vegi.

Sterk og jöfn togkúrfa frá til dæmis 1.800 upp í 4.000 snúninga getur gert meiri mun en hærri toppur sem birtist aðeins við 5.500 snúninga. Þetta er sérstaklega mikilvægt í þyngri jeppum, sendibílum og fjölskyldubílum, þar sem viðbragð undir meðalálagi hefur mikið að segja. Við framúrakstur á þjóðvegi notarðu yfirleitt miðsvið vélarinnar, ekki hámarkssnúning í fullu álagi.

Leitaðu að breiðara nothæfu aflsviði

Eftir vel stillta ECU hugbúnaðaruppfærslu á bíllinn ekki bara að verða sterkari við fullt inngjafarstig. Hann á að verða ákveðnari í venjulegri inngjöf, jafnari í átaki og auðveldari í akstri. Þegar aflið byggist upp línulega verður auðveldara að stjórna gripi, sérstaklega í bleytu, snjó og hálku sem íslenskir ökumenn þekkja vel.

Ef kúrfan sýnir óeðlilega skarpt togstökk getur bíllinn fundist kröftugur fyrstu metrana en orðið rykkjóttur. Það getur líka aukið líkur á spóli og sett meiri kröfu á drifrásina. Jafnari kúrfur eru ekki síður frammistaða - þær eru yfirleitt merki um markvissa kvörðun.

Berðu saman mælingar við sömu skilyrði

Réttur samanburður er mæling fyrir og eftir stillingu á sama bíl, á sama mælitæki og við sambærilegar aðstæður. Þá sést raunverulegur ávinningur af breytingunni, óháð því hvort mælitækið les hátt eða lágt miðað við annað tæki.

Útihiti, loftraki, loftþrýstingur, dekkjaþrýstingur, dekkjahiti og kæling hafa áhrif á niðurstöðuna. Túrbað vél getur til dæmis tapað afli þegar inntaksloft hitnar eftir endurteknar keyrslur. Fjórhjóladrifnir bílar þurfa einnig réttan búnað og rétta uppsetningu til að mælingin verði áreiðanleg. Eitt dyno-próf er gagnlegt, en samanburðurinn segir meira en ein stök tala.

Ekki rugla saman vélarafli og hjólaafli

Þetta er ein algengasta ástæðan fyrir misskilningi. Hjólaafl er það afl sem mælist eftir að tap hefur orðið í gírkassa, drifskafti, mismunadrifi og hjólabúnaði. Vélarafl við sveifarás er reiknað eða gefið upp áður en það tap verður.

Bíll sem mælist með 200 hö á hjólum er því ekki endilega með 200 hö við vél. Hversu mikið tap er í drifrás fer eftir framdrifi, afturdrifi eða fjórhjóladrifi, gírkassa og mæliaðferð. Ekki er hægt að nota eitt fast prósentuhlutfall fyrir alla bíla. Þess vegna þarf alltaf að spyrja hvort talan sé hjólaafl eða reiknað vélarafl áður en þú berð hana saman við verksmiðjuupplýsingar.

Eldsneyti, ástand og búnaður móta niðurstöðuna

Stage 1 tölur eru yfirleitt gefnar upp sem raunhæft bil, ekki loforð um nákvæmlega sömu niðurstöðu í öllum bílum. Sama vél getur skilað mismunandi afli eftir eldsneytisgæðum, kílómetrastöðu, þjónustusögu, inntaks- og útblásturskerfi og ástandi túrbínu eða skynjara.

Ef bíllinn er með stíflaða loftsíu, leka í þrýstikerfi eða slitna kertabúnað getur hugbúnaður ekki bætt það upp. Í sumum tilvikum þarf að laga grunnástandið áður en stillt er. Þetta er ekki aukaatriði - hugbúnaðarstilling byggir á því að vélbúnaðurinn vinni rétt. Þá verður bæði aflið og áreiðanleikinn eins og ætlast er til.

Eldsneytið skiptir líka máli. Stilling sem er hönnuð fyrir tiltekið oktanstig í bensíni þarf það eldsneyti til að ná fullum árangri án þess að kveikjustýring dragi úr afli. Dísilvélar bregðast sömuleiðis mismunandi við eftir ástandi eldsneytiskerfis, loftflæði og hleðsluþrýstingi. Raunhæf ráðgjöf metur alltaf bílinn sem heild, ekki bara vélarkóðann.

Hvað merkja tölurnar fyrir þinn akstur?

Fyrir ökumann sem vill öruggari framúrakstur er tog á miðsviði og hraðari viðbrögð oft verðmætari en hámarksafl. Fyrir þann sem ekur mikið með kerru eða í fullhlöðnum jeppa skiptir stöðugt tog og góð stjórnun sjálfskiptingar meira máli. Fyrir áhugamann sem nýtir snúning vélinnar geta hestöfl ofar í sviðinu haft meira vægi.

Þess vegna er ekki rétt að velja stillingu eingöngu eftir hæstu tölunni. Hjá BOOST er áherslan á Stage 1 hugbúnað sem gefur mælanlega aukningu en heldur sig innan eðlilegra vélrænna marka. Markmiðið er ekki að gera bílinn erfiðan í notkun heldur að hann svari betur, dragi lengur og nýti aflið skynsamlega.

Næst þegar þú sérð afltölu eftir stillingu skaltu horfa á upphafstölu, mæliaðferð, togkúrfu og snúningssvið áður en þú metur árangurinn. Ef tölurnar passa við það sem þú þarft úr bílnum - meira afl þar sem þú notar það, skarpari viðbrögð og eðlilega afhendingu - þá er það breyting sem þú munt finna í hverri ferð, ekki bara lesa á blaði.